Search is not available for this dataset
text
stringlengths
10
518k
Turnir cədvəli Xarici keçidlər Liqanın rəsmi saytı Arxivləşdirilib 2016-03-04 at the Wayback Machine (ing.)
rsssf.com saytında Malta çempionatı
1962 Avroviziya Mahnı Müsabiqəsi (ing.
Eurovision Song Contest 1962; fr.
Concours Eurovision de la chanson 1962) — 7-ci Avroviziya Mahnı Müsabiqəsidir.
Jan-Klod Paskalın ifa etdiyi Nous Les Amoureux mahnısı ilə 1961 Avroviziya Mahnı Müsabiqəsində qələbə qazanmasının ardınca 1962-ci ildə Lüksemburq müsabiqəyə ev sahibliyi etmək hüququ qazanmışdı.
Müsabiqə ölkənin paytaxtı Lüksemburq şəhərində Villa Luvinyidə keçirilmişdir.
Müsabiqə 1962-ci ilin 18 mart tarixində baş tutmuşdur.
Fransanı müsabiqədə təmsil edən İzabel Obre ifa etdiyi "Un Premier Amour" adlı mahnı ilə müsabiqənin qalibi olmuşdur.
Bu Fransanın Avroviziyada 7 ildə üçüncü qalibiyyəti idi. Xarici keçidlər Eurovision.tv Həmçinin bax Avroviziya Mahnı Müsabiqəsi
VII Dünya Çempionatı Çili – 1962 Final Mərhələsi 30 may – 17 iyun Çilidəki dünya çempionatı ikili təəssürat yaratdı.
Bir tərəfdən Pele, Qarrinça, Puşkaş, Albert, Skobar, Masopust, Bobbi Çarlton, Rivera kimi istedadların oynaması mundiala rəng qatdı.
Digər tərəfdən, kobudluq, dava-dalaş çox oldu.
Turnirin gedişində ağır zədə alan oyunçuların sayı 20-dən çox oldu.
Onlardan 12-i evə "əlavə ayağ2ın kpməyi ilə qayıtmalı oldu.
Hətta FİFA mundial zamanı meydandakı vandalizmlə bağlı iclas da keçirdi.
DÇ Dittbornun həyatı bahasına başa gəldi DÇ təşkilatçılığının Çiliyə həvalə olunması çoxları üçün sirr olaraq qaldı.
Bu ölkənin yığması futbolda ciddi nailiyyətlər qazamamışdı.
, iqtisadiyyatı da durğunluqda idi. Hətta Pinoçetin gəlişinə 11 il qalmış Çilidə siyasi vəziyyət stabil deyildi.
Cəmiyyət 3 yerə parçalanmışdı: hakimiyyətdə olan Xorxe Alessandri Rodriges mühafizəkarlar idi. Onu isə Eduardo Freyin demxristianları və Salvador Alyendenin kommunistləri sıxırdı.
Üstəlik 60-cı ildə Çilidə dəhşətli zəlzələ baş verdi və Argentina mundialı qəbul etməyə hazır olduğunu bildirdi.
Çoxsaylı tənqidlərə, baxmayaraq, Çili təşkilatçılıq hüququnu özündə saxlaya bildi.
Burada Karlos Alberto Dittborn Pintonun da böyük rolu oldu.
Alman kökləri olan bu adam (1956-cı il iyunun 10-da FİFA DÇ-ni Çiliyə verəndə onun 32 yaşı vardı) böyük qəhrəmanlıq göstərərək DÇ-nin Çilidən alınmasına mane olmuşdu.
Zəlzələdən sonra turnirin yerinin dəyişdirilməsi ortaya çıxanda Dittborn "qoyun DÇ bizdə qalsın.
Bizim ondan başqa heç nəyimiz yoxdu.
Onun səsində o qədərdramatiklik və istək var idi ki, rəqiblər dərhal geri çəkildi.
Dittbornun ifadəsi isə tarixə düşdü və sonralar Santyaqodakı milli stadionun tribunalarından birində yazıldı.
6 illik iş təsirsiz ötüşmədi.
Mundiala bir ay qalmış Dittborn xəstələndi və vəfat etdi.
Tale Di Stefanonu mundialsız qoydu Seçmə mərhələdə yalnız bir sürpriz oldu.
Ötən çempionatın bürünc mükafatçısı fransızlar Fonten və Kopanın olmasına baxmayaraq, əlavə oyunda 0:1 uduzaraq yerini Bolqarıstana verdi.
İtalyanlar isə xoşagəlməz hadisə ilə üzləşdilər.
Onlar Təl-Əvivdə İsraillə oynayırdı.
53-cü dəqiqədə yerli komanda hesabda 2:0 irəlidə olsa da, "Skaudra Adzurra" 4 top vurmaqla sensasiyaya mane oldu – 4:2.
Düzdü, cavab oyununda Omar Sivorinin pokeri hər şeyi həll etdi – 6:0.
İspaniya yığmasnda Di Stefano peyda olmuşdu.
35 yaşında o, DÇ-də oynamaq üçün sonuncu şansını qazanmışdı.
Di Stefano daha gənc yaşlarında mundialda oynamamasına Argentina futbolunda baş verən böyük qalmaqal səbəb olmuşdu, Ancaq tale onu yenə DÇ-yə buraxmadı.
Ağır zədə alan Di Stefano klub səviyyəsində böyük uğurlar qazasa da yığmanın heyətində mundialda bir dəqiqə belə oynamayan unikal futbolçu oldu.
1-ci qrup: Çislenkonun etirafı DÇ-58-lə müqayisədə SSRİ yığması xeyli dəyişmişdi.
Üstəlik 60-da qazanılan Avropa kuboku onları favoritlərdən birinə çevirmişdi.
İlk oyunda sovetlərin rəqibi Yuqoslaviya idi. Yuqoslavların kobud oyunu rəqib üçün gözlənilməz oldu.
Ponedelnik və İvanov bir neçə dəfə həkim yardımı üçün meydanı tərk etdi.
Dubinski xərəkdə xəstəxanaya, ordansa birbaşa Moskvaya yollandı.
Həmin an hesab 1:0 SSRİ-nin xeyrinə idi. Azlıqda daha 1 qol vuran İttifaq futbolçuları qələbəyə rəğmən meydanı üzgün tərk edirdi.
Dubinskidən başqa Metreveli də çıxışını dayandırmalı oldu.
Kolumbiyanın o zaman nüfuzu yüksək deyildi.
İlk oyunda Uruqvay kolumbiyalıları 2:1 hesabıyla yenmişdi.
Artıq 12-ci dəqiqədə SSRİ kolumbiyalıların qapısına 3 cavabsız top vurmuşdu.
Fasiləyəcən Yaşin bir top buraxsa da, ikinci hissədə fərq yenidən üçə yüksəldi, Ancaq kolumbiyalıların künc zərbəsindən birbaşa qol vurması SSRİ yığmasını "sındırdı".
Rəqib daha 2 top vuraraq hesabı bərabərləşdirdi – 4:4.
Son dəqiqələrdə Yaşinin sıçrayışı olmasaydı sovetlər 5-ci topu da buraxacaqdı.
Yuqoslavlar Uruqvayı (3:1), sonra Kolumbiyanı (5:0) da yenərək vəsiqəni təmin etdi.
SSİ isə son turda ikiqat dünya çempionları ilə oynamalı idi. Mamıkinin qolundan sonra Çislenkonun yaddaqalan zərbəsi baş verdi.
Onun qapıya yönəltdiyi top tordan keçsə də, uruqvaylılar qolun olmadığını təkid etdi.
Onların dediyinə görə, top dirəyin arxasındakı deşikdən keçmişdi.
Hətta Çislenko onun yanına qaçan Nettoya, o isə hakimə qolun olmadığını bildirdi və hakim qərarını dəyişdi.
Uruqvaylılar dərhal irəli atılıb.
Ikinci hissədə hesabı bərabərləşdirdi, Ancaq İvanov yenidən komandasını irəli çıxardı – 2:1.
2-ci qrup: İtalyanlar almanlardan qorxdu İtalyanların heyətində hələ də "oriundilər" var idi, Ancaq öz istedadları – Rivera, Korso, Menikelli də peyda olmuşdu.
Potensialına görə bu, müharibədən sonra ölkənin ən güclü komandası idi, Ancaq bu yığma da heç nə edə bilmədi.
Komandaya iki nəfər – Covanni Ferrari və Paolo Matsa rəhbərlik edirdi.
Futbola fərqli baxışı olan adamların "Skuadra Adzurra"ya rəhbərlik etməsi işləri korladı.
İtalyanlar ilk turda almanlardan əməlli-başlı qorxurdu.
Əsləində isə almanlar əvvəlki iki mundialda olduğu qədər güclü deyildi.
Firits Valter çoxdan karyerasını bitirmişdi.
Frants Bekkenbauer isə hələlik böyük futbolda yox idi. İtaliya yığması müdafiə taktikası seçməsəydi, Almaniyanı yenə bilərdi – 0:0.
İsveçrəliləri 3:1 sonra yenən Çili ilk turdan sonra lider oldu.
Hər mundialda hakimlər az-çox "ev" sahiblərinin tərəfini saxlayır.
Çili – İtaliya görüşündə ingilis Astonun hakimliyi əfsanəyə çevrildi.
Artıq 7-ci dəqiqədə o, Ferrini meydandan qovdu.
Düzdü, müdafiəçi buna layiq idi, Ancaq çilili Sançes də onun dalınca göndərilməli idi. Çünki Sançes boksçu yuçruğu ilə eks-uruqvaylı Maskionun burnunu sındırdı.
Sançesin hərəkətini görən David özünü saxlaa bilməyib çılğınlıq etdi.
Bu üzdən meydanda italyanların sayı 9 oldu.
Üstəlik Almaniya ilə oyundan sonra "Skuadra Adzurra"nın məşqçiləri gözləinləmədən heyəti dəyişmişdi.
Qapıçı Buffon (Canluici Buffonun uzaq qohumu), Maldini (Paolo Maldininin atası) Radiçe, Lozi, Rivera və Sivori ehtiyatda oturmuşdu.
Bir sözlə Çili ilə oyuna təcrübəsiz oyunçular çıxmışdı.
Kapitan Mora o zaman yığmada cəmi 10 oyun keçirmişdi.
Beləcə italyanlar 0:2 hesabıyla uduzdu.
Hakimlərin köməyindən başqa, Çili yığmasının uğurunu baş məşqçi Fernando Riera ilə də bağlamaq olar.
O, oyunçuların bacarığından maksimum istifadə edə bildi.
3-cü qrup: Nə Pele dözdü, nə də ispanlar Braziliya Çiliyə demək olar 4 il əvvəlki heyətlə gəlmişdi.
Jilmar, Nilton və Calma Santoslar, Zito, Didi, Vava, Qarrinça, Zaqallo, və Pele yenə əsas heyətdə idi. Bellini də mundiala gəlmişdi, ancaq ehtiyat oyunçu qismində.
Onun mərkəz müdafiəçisi mövqeyində Mauro oynayırdı.
Argentinaya yollanan Orlandonun əsas heyətdə yerini Zozimo tutmuşdu.
Komandanı yenə Feola hazırlayırdı, Ancaq xəstəlik üzündən Vittorio Potsonun nailiyyətini (məşqçi kimi iki dəfə dünya çempionluğunu (1934, 1938) qazanan yeganə şəxs) təkrarlaya bilmədi.
Bu missiyanı Ayomre Moreyra yerinə yetirdi.
Braziliyalılar seçmə turnirdən azad olduğundan mundiala yoldaşlıq görüşləriylə hazırlaşmışdı.
Portuqaliya ilə oyunun sonunda Pele qasıq nahiyəsindəki ağrılar üzündən meydanı tərk etmişdi.
Ağrı sonralar kəsməsə də, mundiala getmək arzusunda olan gənc ulduz uzun müddət onu gizlətmiş və qalan yoxlama oyunlarında canını dişinə tutaraq oynamışdı.
Beləliklə, Pele Çiliyə zəif fiziki vəziyyətdə yollandı.
Braziliya turnirə zəif Meksika üzərində qələbəylə(2:0) başladı.
Qolardan birini Pele vurdu, Amma ağrılar daha da kəskinləşdi.
Buna dözməyən futbolçu həkimə müraciət etdi.
Qoslinq onun məşqlərdən kənarlaşdırılmasını istədi və "futbol kral"ı bir daha ona bu barədə ona heç nə deməməyi sadəcə dözmyi qərara aldı.
Növbəti oyun Çexoslovakiyayla idi. "Oyun başlayanda ağrıya fikir verməməyə çalışırdım.
Ayağımın zərbəyə necə reaksiya verəcəyini yoxlamaq istəyirdim.
Qarrinçadan ötürmə alıb bir neçə müdafiəçini keçdim.
Bir fəndlə topu çəkib var gücümlə zərbə endirdim.